Kiedy miłość jest inspiracją dla zbrodni
Pisanie opowiadań kryminalnych jest dla 23-letniego Oskara formą terapii pomagającą zapomnieć mu o dramacie z przeszłości. W poszukiwaniu inspiracji młody mężczyzna udaje się na pogrzeb brutalnie zamordowanej nastolatki. Tam poznaje Luizę, piękną dziewczynę z wyższych sfer, która wkrótce odmieni jego życie.
Tymczasem pojawiają się doniesienia o kolejnych ofiarach seryjnego mordercy, ochrzczonego przez dziennikarzy mianem Łowcy Nimfetek. Oskar, zbliżając się do Luizy, odkrywa zaskakujące poszlaki, łączące ludzi z jej otoczenia z serią makabrycznych morderstw. To rozpętuje lawinę zdarzeń, których finału nikt nie jest w stanie przewidzieć.
Zamierzał wezwać policję, nie mógł postąpić inaczej. Natrafienie na trupa to nie kradzież czy bójka. Ale najpierw podniósł rękę z telefonem i zrobił zdjęcie, potem kolejne i jeszcze kilka… Kradziony sprzęt wreszcie się na coś przydał. Chłopak zafundował zwłokom całą sesję fotograficzną. Potem zalogował się na swojego Fejsa, założył też nowe konta na każdym portalu społecznościowym, jaki przyszedł mu do głowy. Tak zaczął się gigantyczny proces publikowania, udostępniania, lajkowania i komentowania, aż w końcu martwa Marysia Trelecka zyskała taką sławę, o jakiej nawet nie śniła za życia.
Świat zła Adriana Bednarka fascynuje od samego początku!
Mroczna rozrywka, która nie pozwala nawet na chwilę oddechu.
Polecam – Max Czornyj
Adrian Bednarek jednocześnie przeraża i zachwyca. Talent!
Polecam – Marta Guzowska
Adrian Bednarek - Urodzony w 1984 roku w Częstochowie. Zapalony fan sportu żużlowego. Uwielbia pisać historie, w których głównymi bohaterami są skomplikowane czarne charaktery. Autor docenionej przez czytelników serii thrillerów (Pamiętnik Diabła, Proces Diabła, Spowiedź Diabła, Wyrok Diabła) o Kubie Sobańskim, prawniku i seryjnym mordercy z Krakowa oraz powieści Skazany na zło, Pasażer na gapę i Córeczki. Pisanie uważa za swój największy nałóg.
fb.com/Bednarek.Autor

Kiedy miłość staje się obsesją
Siedem lat po opuszczeniu kliniki psychiatrycznej życie Oskara Blajera wreszcie wkracza na właściwe tory. Kupił nieduży dom pod miastem, jego książki znajdują się na listach bestsellerów, sprawia wrażenie człowieka sukcesu.
Ale to tylko fasada stworzona na potrzeby świata zewnętrznego. Wychodząc z kliniki nieświadomie podpisał dokument obligujący go do regularnych sesji terapeutycznych u doktor Marty Makuch. Młoda lekarka jako jedyna nie wierzy, że Oskar jest wyleczony. I ma rację – Blajer nigdy nie pogodził się ze śmiercią Luizy. Jej brak doskwiera mu coraz bardziej, a próba zastąpienia ukochanej inną kobietą omal nie doprowadza do tragedii. Mężczyzna wyciąga wnioski i układa plan mający ostatecznie wypełnić pustkę po Luizie. Zrobi wszystko, żeby osiągnąć swój cel, nawet jeśli ceną za jego spokój będzie ludzkie życie…
– Tak w ogóle to jestem Ania. – Nie wie, że jej imię jest ostatnią rzeczą, która może mnie zainteresować.
Przejeżdża paznokciami po penisie. Jest niegrzeczna, odważna, zdaje się nie mieć żadnych oporów. Właśnie trwa jej wymarzona wakacyjna przygoda. Zaciska dłoń na penisie, porusza nią w górę i w dół. Wydaję z siebie głośny, przeciągły krzyk. Ciepło jej skóry wywołuje dreszcze na całym ciele. Miękną mi nogi, sytuacja robi się niebezpieczna. Szybko wyswobadzam się z objęć. Przedwczesny koniec zniweczyłby cały mój plan.
Oskar Blajer w swojej chorej grze nie powstrzyma się przed niczym! Przerażająca historia o ludzkich obsesjach i namiętnościach.
Polecam – Magda Stachula

To nie jest książka o platformie. To jest książka o mechanizmie, który działa szybciej niż decyzja, ciszej niż refleksja i skuteczniej niż świadome wybory. Mechanizm, który nie musi niczego narzucać, bo wystarczy, że pokazuje. I właśnie dlatego działa.

Wchodzisz tam bez intencji albo z intencją, która wydaje się nieszkodliwa. Szukasz inspiracji, pomysłu, kierunku, czegoś, co pomoże ci coś zbudować, zmienić, poprawić. Na początku wygląda to jak rozsądny proces. Widzisz coś, zapisujesz, wracasz do tego, tworzysz swoją własną przestrzeń odniesienia. Problem polega na tym, że to nie jest przestrzeń, która należy do ciebie. To jest przestrzeń, która została przygotowana, żeby wyglądała jak twoja.

Każdy obraz, który zapisujesz, jest fragmentem rzeczywistości, który został odcięty od procesu, kosztu i kontekstu. Widzisz efekt bez drogi, rezultat bez błędów, spójność bez chaosu. I zaczynasz traktować to jako standard, choć nie masz żadnego dowodu, że ten standard istnieje poza obrazem. To nie jest inspiracja. To jest punkt odniesienia, który nie podlega weryfikacji.

Mechanizm działa w prosty sposób. Najpierw pokazuje ci coś, co wygląda lepiej niż to, co masz. Nie musi być realnie lepsze. Wystarczy, że jest bardziej uporządkowane, bardziej estetyczne, bardziej spójne wizualnie. Następnie tworzy napięcie między tym, co widzisz, a tym, co masz. To napięcie nie jest nazwane. Nie pojawia się jako konkretna myśl. Pojawia się jako lekki dyskomfort, który trudno uchwycić, ale łatwo go powtórzyć.

Zaczynasz zapisywać, kolekcjonować, porównywać. Zaczynasz mieć wrażenie, że jesteś blisko czegoś, choć nie robisz niczego, co by cię do tego przybliżało poza utrzymywaniem kontaktu z obrazem. To jest moment, w którym inspiracja przestaje prowadzić do działania, a zaczyna je zastępować.

Z czasem zmienia się więcej niż tylko twoje wybory. Zmienia się sposób, w jaki patrzysz na swoje życie. Rzeczy, które wcześniej były wystarczające, zaczynają wyglądać jak wersje robocze. Decyzje zaczynają być odkładane, bo zawsze istnieje możliwość, że pojawi się coś lepszego. Przestrzeń, w której żyjesz, przestaje należeć do ciebie, bo zaczyna być oceniana przez standardy, które nie powstały w twojej rzeczywistości.

Najbardziej problematyczne nie jest to, że coś się zmienia. Problem polega na tym, że zmiana nie jest widoczna jako proces. Nie zauważasz momentu, w którym zaczynasz porównywać, momentu, w którym przestajesz być zadowolony, momentu, w którym cisza zaczyna być niewygodna. To nie jest jedna decyzja. To jest suma drobnych przesunięć, które razem tworzą nowy sposób funkcjonowania.

Zaczynasz tracić coś, co wcześniej było oczywiste. Zdolność do bycia w miejscu bez potrzeby jego poprawiania. Zdolność do podjęcia decyzji bez sprawdzania, czy istnieje lepsza opcja. Zdolność do przeżywania czegoś bez myślenia o tym, jak to wygląda. Zdolność do zatrzymania się bez natychmiastowego wypełniania ciszy.

To nie jest dramatyczna zmiana. To jest subtelna erozja. Każdy fragment jest niewielki. Każdy można zignorować. Każdy można wytłumaczyć. Dopiero kiedy spojrzysz na całość, zaczynasz widzieć, że coś zostało przesunięte.

Ta książka nie próbuje tego zatrzymać. Nie daje rozwiązań. Nie proponuje strategii. Rozbiera mechanizm na części i pokazuje, jak działa w konkretnych sytuacjach, które wydają się zwykłe, ale nie są neutralne. Pokazuje, dlaczego działa mimo tego, że niszczy. Pokazuje koszt, który nie jest natychmiastowy, ale jest konsekwentny.

Jeśli coś zostaje po jej przeczytaniu, to nie powinno być poczucie, że trzeba coś zmienić. Powinno to być coś prostszego i trudniejszego jednocześnie. Zauważenie.

Bo mechanizm, który działa w sposób niewidoczny, przestaje być niewidoczny dopiero wtedy, kiedy zostaje nazwany.

A coś, co zostaje nazwane, przestaje być neutralne.

Publikacja została przygotowana z wykorzystaniem narzędzi wspomagających proces twórczy, w tym rozwiązań opartych o sztuczną inteligencję. Ostateczna koncepcja, struktura i redakcja należą do autora.

„Tuwim. Inspiracje” to wydarzenie artystyczne przygotowane specjalnie z okazji Roku Juliana Tuwima 2013. Książka zawiera esej Miłosza Kamila Manasterskiego „Tuwim. Duch” oraz zbiór wierszy autora inspirowanych twórczością Juliana Tuwima. Każdemu z wierszy towarzyszy motto zaczerpnięte z poezji Tuwima. „Tuwim. Inspiracje” pokazuje nawiązania do poezji Juliana Tuwima obecne w poezji znanego współczesnego autora, jest chlubnym przykładem kontynuacji literackiej tradycji. Każdemu z wierszy Manasterskiego towarzyszy cytat z utworu Juliana Tuwima. Autor prowadzi z czytelnikiem pewnego rodzaju grę – niektóre utwory odnoszą się bezpośrednio do cytowanego fragmentu, inne są nawiązaniem mniej wprost, do innych kluczem jest cały, a nie tylko zacytowany fragment tekstu. Autor zachęca do czytelnia wierszy z tomu „Tuwim. Inspiracje” zarówno jako odrębnych całości, jak i formy dialogu współczesnego poety z patronem roku 2013.
Oficjalna premiera książki ukazującej się w serii „Akademia Poezji” miała miejsce 11 kwietnia 2013 r. w Muzeum Literatury w Warszawie podczas inauguracji obchodów Światowego Dnia Poezji UNESCO. Książka prezentowana była także w Kazaniu (Federacja Rosyjska) podczas II Międzynarodowego Chlebnikowskiego Festiwalu Poetyckiego i w Warnie (Bułgaria) na Festiwalu Poezji Słowiańskiej (2013).

Rozważania różańcowe Cały Twój są owocem wspólnej modlitwy rekolekcyjnej fraterni świeckich dominikanów z bułgarskiej Sofii. To zbiór cytatów z ewangelii, listów apostolskich, psalmów, Księgi Izajasza, mszału, Akatystu ku czci Bogurodzicy, uzupełnionych m.in. o litanie. Każdą dziesiątkę rozpoczynają odpowiednio dobrane fragmenty Pisma św., co stanowi dobry materiał do medytacji. To pomoc dla księży w trakcie nabożeństw oraz inspiracja do indywidualnej modlitwy różańcem.

Czyjaś świętość nas onieśmiela, czasem może nawet przeraża.
I trudno się dziwić, bo w oczach Boga jesteśmy wyjątkowi i nie mamy się stawać kopiami tych, którzy żyli przed nami. Dlatego w tej książce nie proponujemy ci wzorów do naśladowania, ale… podsuwamy przyjaciół. Znajdziesz w niej historie osób, których młodość była wypełniona miłością do Boga i ludzi. Może zechcesz z (przynajmniej) jedną z nich zapoznać się bliżej?
#świętaekipa #młodość #siła #indywidualność
Fragment z książki
Nie lubimy być naśladowcami. Myśl o tym, że mamy naśladować kogoś, kto umierał młodo na raka albo zginął w męczarniach, sprawia, że zaczynamy czuć lęk. Nikt z własnej woli przecież trudnego życia ani bolesnej śmierci sobie nie wybiera: możemy tylko z godnością je przyjąć, jeśli przyjdą. Nie lubimy być naśladowcami. Dziś panuje moda na indywidualizm, na każdym kroku podkreśla się wyjątkowość każdego z nas. I słusznie. Przed Bogiem też nie jesteśmy kopiami tych, którzy żyli przed nami. Jesteśmy jedyni, oryginalni, ważni i cenni – z całą naszą historią życia. Dlatego niniejsza książka to nie spis propozycji świętych do naśladowania. Nie znajdziesz tu drogowskazów w stylu: „Jeśli chcesz być święty, zrób tak i tak”. Zamiast tego spotkasz swoich rówieśników – może ciut młodszych, może trochę starszych od Ciebie – z którymi możesz się zaprzyjaźnić dzięki temu, co Kościół nazywa obcowaniem świętych. Spróbuj odpowiedzieć sobie na pytanie: Którego z nich chciałabym/chciałbym mieć przy sobie? Który z nich jest do mnie podobny? Może któryś z nich ma coś, czego Tobie brakuje? Może Ci czymś zaimponował? Może po prostu fajnie byłoby z nim pogadać i zapytać go, co nim kierowało i dlaczego podejmował takie decyzje?
Spis treści
Wstęp
1. Albertyna Berkenbrock – Grzech nie daje szczęścia
2. Aleksja González-Barros y Gonzálezv – zawsze to, czego chce Jezus
3. Alojzy Gonzaga – Zawalczył, gdy przyszedł czas
4. Antonietta Meo – Listy do Jezusa
5. Benigna Cardoso da Silva – „Nie” znaczy „nie”
6. Karol (Carlo) Acutis – Nie musisz być geniuszem
7. Dominik Savio – Widzę piękne rzeczy
8. Guido Schäffer
9. Imelda Lambertini – Czy można aż tak tęsknić?
10. Ivan Merz – Inna miłość
11. Karolina Kózkówna – Zawstydzająca
12. Katarzyna Tekakwitha – Wykpiona, wygrana
13. Laura Vicuna – Niebo dla mamy
14. Maria Goretti – Nie znaczy NIE
15. Natalia Tułasiewicz
16. Pier Giorgio Frasatti
17. Piotr Yu Tae-ch’ol – Mały dorosły
18. Rolando Rivi Święty albo bandyta
19. Róża z Limy – Mistyczka we własnym domu
20. Silvio Dissegna – po prostu Ewangelia
21. Stanisław Kostka – Buntownik
22. Teresa od Dzieciątka Jezus – Windą do nieba
Co ma w sobie ta książka?
* biografie nietuzinkowych osób – przedstawione nieschematycznie, z luzem
* życiorysy inspirujące do zmiany życia
* wskazówki (nie tylko) dla młodych
* wskazówki biliograficzne (jeśli ktoś chce bardziej zgłębić życie danego świętego/danej świętej)

O autorce
Monika Białkowska – dziennikarka „Przewodnika Katolickiego”, doktor teologii fundamentalnej i członek Stowarzyszenia Teologów Fundamentalnych w Polsce, autorka książki Sukienka ze spadochronu. W wolnym czasie (który zdarza się zdecydowanie zbyt rzadko) miłośniczka staroci i naprawiania świata własnymi rękoma (jakaś szafa, krzesło itp.). Podróżuje w dobrym towarzystwie, nie pije kawy, nie je rosołu. Niektórzy nazywają ją nosorożcem (ten wdzięk!) albo kruszarką klerykalnego betonu. Ale lubi koty, więc nie może być tak źle…

Codzienna porcja skondensowanej, życiowej mądrości na każdy dzień roku!

„Jak żyć?‟ to zbiór wyjątkowych, inspirujących myśli i sentencji. Ich autorami są wynalazcy, filozofowie, przedsiębiorcy, duchowi przywódcy oraz wybitni politycy, którzy wywarli wpływ na losy świata. Niektóre cytaty pochodzą z czasów współczesnych, inne ‒ sprzed kilku wieków, jeszcze inne ‒ ze starożytności. Wszystkie jednak zaskakują swą aktualnością i trafnością spostrzeżeń. Często są one wyrazem doświadczeń i zmagań ich autorów, którzy sami ‒ z różnym skutkiem ‒ uczyli się trudnej sztuki życia. Ich przemyślenia, doświadczenia oraz inspirujące pytania mogą być nieocenioną pomocą także dla nas ‒ ludzi XXI wieku.

Sprawdzone recepty na to, by stale podkręcać kreatywność, nie zabijać jej biurokracją i uważnie przyglądać się wszystkiemu, co może jej zagrozić.

Kreatywność S.A. to książka dla menedżerów, którzy chcą budować wraz ze swoimi współpracownikami środowisko pracy oparte na kreatywności, oraz dla tych, którzy poprzez odrzucenie konwencji chcą usprawniać procesy w firmie. To także wgląd za kulisy zarządzania wytwórnią filmów animowanych Pixar – zaproszenie na spotkania i narady „zespołu mózgowców" (Braintrust), podczas których powstawały jedne z najpopularniejszych filmów w historii kinematografii. W założeniu jest to książka o tym, w jaki sposób można zbudować w firmie kulturę kreatywności – ale również, jak pisze sam współzałożyciel i prezes Pixara, Ed Catmull, „wyraz idei, które pozwalają wyzwolić w nas to, co najlepsze".

Od blisko dwudziestu lat Pixar zajmuje dominującą pozycję w świecie animacji, tworząc takie filmy, jak trylogia Toy Story, Potwory i spółka, Gdzie jest Nemo, Iniemamocni, Odlot i WALL-E, które biły rekordy oglądalności i zebrały łącznie 30 Oscarów. Radość opowiadania historii, pomysłowe scenariusze, autentyczne emocje: pod wieloma względami filmy wytwórni Pixar pokazują, czym jest kreatywność. Catmull ujawnia ideały i techniki wykorzystywane przez Pixara, które sprawiły, że wytwórnia jest dziś tak podziwiana – i zyskowna.

Wśród porad Eda Catmulla znajdziesz m.in. te:

•Jeśli stworzysz odpowiedni zespół, efektem jego pracy mogą być właściwe pomysły.

•Zawsze staraj się zatrudniać ludzi mądrzejszych od siebie.

•Jeśli w twojej organizacji są ludzie, którzy nie mają swobody działania, przegrasz.

•Nie odrzucaj żadnych pomysłów, nawet jeśli pochodzą z nietypowych źródeł.

Ed Catmull opracował metody pozwalające usunąć przeszkody stojące na drodze do kreatywności, wykorzystać kreatywność w dążeniu do doskonałości oraz – co najważniejsze – zbudować trwałą kulturę zdyscyplinowanej kreatywności, aktualną tak w czasach porażek, jak i sukcesów.

̶ Jim Collins, współautor książki Od dobrego do wielkiego oraz Wielcy z wyboru

Zbyt często staramy się utrzymać w pracy status quo. Ta książka jest o tym, jak je rozbić.

̶ Seth Godin, autor światowych bestsellerów z zakresu marketingu

Kreatywność S.A. może być najważniejszą książką na temat zarządzania w historii.

̶ „Fast Company”

Ta książka to największy prezent, jaki mógł podarować czytelnikom Ed Catmull. To zbiór złotych zasad i idei, których podstawą jest rozwijanie kreatywności. Bez względu na stopień biznesowego zaawansowania jest to także uniwersalny podręcznik nie tylko o zarządzaniu.

̶ Piotr Jaworowski, Ars Thanea

Ed Catmull jest współzałożycielem Pixar Animation Studios i prezesem Pixar Animation oraz Disney Animation. Zdobył pięć Nagród Akademii Filmowej, w tym nagrodę imienia Gordona E. Sawyera za wkład w branżę filmową w dziedzinie grafiki komputerowej. Doktorat z zakresu informatyki uzyskał na Uniwersytecie Utah. Mieszka w San Francisco z żoną i dziećmi.

Amy Wallace jest dziennikarką, której artykuły publikowane były na łamach „GQ”, „Wired”, „The New Yorker”, „The New York Times Magazine”, „Esquire”, „Vanity Fair”, „Details”, „The Nation” oraz „Elle”. Pracowała jako reporterka i redaktorka w „Los Angeles Times”, prowadziła własną kolumnę w dziale biznesowym niedzielnego wydania „The New York Times”, a także zajmowała stanowisko redaktora naczelnego magazynu „Los Angeles”.

Wydanie rozszerzone o nowe, twórcze inspiracje!

Mówić życiu TAK to znaczy działać w przekonaniu, że odnajdzie się sens i cel w czymkolwiek, co przyniesie nam los. To znaczy korzystać ze swoich zasobów w taki sposób, by znaleźć konstruktywne wyjście z każdej, nawet niekorzystnej czy trudnej sytuacji. Mówić TAK znaczy być elastycznym, rozważać różne opcje, uwrażliwić się na kryjące się w każdym wydarzeniu szanse.

Żyjesz tak, jak myślisz, więc myśl i żyj najpiękniej, jak potrafisz. Szukaj małej różnicy, która uczyni wielką różnicę w twoim życiu.

Jeżeli szukasz inspiracji do dobrych zmian, jeżeli potrzebujesz uwierzyć w siebie i swoje marzenia – to jest książka dla ciebie. Otwieraj ją w dowolnej chwili i w dowolnym miejscu, by przeczytać przesłanie od Ewy Foley na dany dzień, na dany moment, na daną sytuację...

Czasem powiedzenie życiu TAK wymaga wielkiej odwagi, zwłaszcza gdy wszystko idzie całkiem inaczej, niż byśmy chcieli. Dzięki tej książce nauczysz się cieszyć każdym dniem, każdą godziną, każdą chwilą. Z pomocą autorki to naprawdę stanie się możliwe.

Anna Machowska-Wądołowska, autorka książki Kraj najszczęśliwszych kobiet

Ewa Foley jest autorytetem dla wielu ludzi, również tych, którzy na co dzień pracują jako trenerzy, coachowie, terapeuci. Taka przewodniczka jak ona wśród całej masy nieprofesjonalistów jest skarbem. […] Książka, którą masz teraz w ręku, pełna jest ćwiczeń, wskazówek, zadań, które pozwalają nie tylko zrozumieć, ale także działać.

Gosia Ohme, psycholożka, autorka książki Przebudzone

Wydanie rozszerzone o nowe, twórcze inspiracje!

Mówić życiu TAK to znaczy działać w przekonaniu, że odnajdzie się sens i cel w czymkolwiek, co przyniesie nam los. To znaczy korzystać ze swoich zasobów w taki sposób, by znaleźć konstruktywne wyjście z każdej, nawet niekorzystnej czy trudnej sytuacji. Mówić TAK znaczy być elastycznym, rozważać różne opcje, uwrażliwić się na kryjące się w każdym wydarzeniu szanse.

Żyjesz tak, jak myślisz, więc myśl i żyj najpiękniej, jak potrafisz. Szukaj małej różnicy, która uczyni wielką różnicę w twoim życiu.

Jeżeli szukasz inspiracji do dobrych zmian, jeżeli potrzebujesz uwierzyć w siebie i swoje marzenia – to jest książka dla ciebie. Otwieraj ją w dowolnej chwili i w dowolnym miejscu, by przeczytać przesłanie od Ewy Foley na dany dzień, na dany moment, na daną sytuację...

Czasem powiedzenie życiu TAK wymaga wielkiej odwagi, zwłaszcza gdy wszystko idzie całkiem inaczej, niż byśmy chcieli. Dzięki tej książce nauczysz się cieszyć każdym dniem, każdą godziną, każdą chwilą. Z pomocą autorki to naprawdę stanie się możliwe.

Anna Machowska-Wądołowska, autorka książki Kraj najszczęśliwszych kobiet

Ewa Foley jest autorytetem dla wielu ludzi, również tych, którzy na co dzień pracują jako trenerzy, coachowie, terapeuci. Taka przewodniczka jak ona wśród całej masy nieprofesjonalistów jest skarbem. […] Książka, którą masz teraz w ręku, pełna jest ćwiczeń, wskazówek, zadań, które pozwalają nie tylko zrozumieć, ale także działać.

Gosia Ohme, psycholożka, autorka książki Przebudzone